ปายเสน่หา (ผักบุ้ง)

ปายเสน่หา (ผักบุ้ง)

0 รีวิว  0 รีวิว    
รหัสสินค้า: 9786165020619
ผู้แต่ง: ผักบุ้ง
ของหมด (ต้องการสินค้า)
ราคา: 280.00 บาท 182.00 บาท
ประหยัด: 98.00 บาท ( 35.00% )

เนื้อหาบางส่วน

                            เมียบังเอิญ

 

โคมลอยกระจดกระจายเต็มฟ้าบดบังรัศมีแห่งดวงดารา

จนสิ้น เวลาเกือบเที่ยงคืน ชานโซเน่เดินข้ามสะพานไม้ไผ่กลับมายัง

รีสอร์ตของเพื่อนรัก ระหว่างทางก็ถ่ายภาพท้องฟ้าที่แปลกตากว่าวัน

ธรรมดาทั่วไป คือภาพที่มีโคมลอยสีอำพันแข่งกันส่องแสง ดูเผินๆ

คล้ายกับดวงดาวลอยต่ำลงมาให้มองใกล้ๆ เป็นภาพที่สวยงามและ

น่าจดจำสำหรับชานโซเน่ยิ่งนัก อันที่จริงนอกจากการคุมทีมฟุตบอลแล้ว

น้อยคนจะรู้ว่าโคชหนุ่มอนาคตไกลอย่างเขาชื่นชอบการถ่ายภาพเป็น

พิเศษ น่าเสียดายที่ลูกชายวัยแปดขวบของชานโซเน่เลือกไปฉลองเทศกาล

ปีใหม่กับนิโคล่า มิเช่นนั้นคงได้ตื่นตาตื่นใจกับแผ่นฟ้าเมืองปายในคาคืนนี้

ไปพร้อมกับเขาแน่นอน

ท่วงทำนองแสนหวานของเพลงช้าที่เปิดจากงานปาร์ตี้บนแพไม้ไผ่

ริมแม่น้ำปายดังคลอเคล้า ชานโซเน่กำลังถ่ายภาพท้องฟ้ายามรัตติกาล
ที่ดาดาษไปด้วยโคมลอยสีอำพัน ก่อนจะขยับเลนส์กล้องไปเรื่อยๆ เพื่อ

เก็บบรรยากาศโดยรอบ กระทั่งขยับไปเห็นบางอย่างที่สะดุดตาเช้าอย่างดัง

นางฟ้า?

หัวใจของชานโซเน่กระตุกวาบเมื่อเห็นหญิงสาวเจ้าของใบหน้า

สวยหวานกำลังเต้นประกอบเพลงช้าในงานปาร์ตี้บนแพไม้ไผริมแม่น้ำ

อยู่เพียงลำพังบนเวทีเตี้ยๆ เธอใช้เก้าอี้ตัวหนึ่งเต้นประกอบจังหวะ

มือขวาถือไมโครโฟนขับร้องเพลงนั้นอย่างไพเราะเสนาะหู ถึงชายหนุ่ม

จะฟังภาษาไทยไม่ออก แต่เสียงหวานๆ ของหญิงสาวก็บาดลึกเช้าไปที่

หัวใจของเขาอย่างจัง เช่นเดียวกับดวงหน้าหวานที่ยิ่งมองนานๆ ก็ยิ่ง

รู้สึกได้

สวย...

ชานโซเน่บอกกับตัวเองเป็นคำที่สองก่อนต้องเงยหน้าจากกล้อง

เพื่อสำรวจด้วยสายตาตนเองให้แน่ขัดว่าเธอมีตัวตนอยู่จริง มิใช่เพียง

ภาพฝันที่เห็นแค่ในกล้องของเขาเท่านั้น

“ก็ใจของฉันชอบไปเป็น ชอบไปเป็นของเธอ แต่ใจเธอชอบไปเป็น

ชอบไปเป็นของใคร...”

หญิงสาวเต้นและร้องเพลงโปรดอยู่บนเวทีไม้ไผ่ ห่วงท่าอันเซ็กชี่

ของเธอกระตุกหัวใจของชานโซเน่ให้ไหววาบอย่างประหลาด ผิวขาว

ผุดผาดภายใต้แสงไฟสีอำพันสะกดสายตาของอดีตโคชหนุ่มให้มิอาจ

หันไปทางอื่นได้เลย แม้เธอไม่ได้แต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่โชว์สัดส่วนโค้งเว้า

แต่ชานโซเน่ก็จินตนาการได้ว่าภายใต้เสื้อเชิ้ตตัวโคร่งกับกางเกงขาสั้น

นั้นจะต้องช่อนเรือนร่างอันน่าหลงใหลไว้อย่างแน่นอน

เลือดหนุ่มในกายชานโชเน่พลุ่งพล่าน ก่อนค่อยๆ ร้อนผ่าวขึ้นมา

ถึงขนาดรู้สึกได้เลยว่า

เขาต้องการตัวเธอ!

ระหว่างที่ชานโชเน่กำลังติดบ่วงเสน่หาของนางฟ้าจนแทบไม่อาจ

ละสายตานั้น เสียงเพลงก็หยุดลงดื้อๆ จนนางฟ้าของเขาต้องหันไปมอง

กลุ่มหนุ่มสาวสี่ห้าคนที่กำลังทำอะไรบางอย่างกับเครื่องเสียงด้านช้างเวที

 

“เฮ้ย! พวกแกจะปิดเพลงทำไมน่ะ ฉันยงร้องไม่จบเลยนะ”

ปานตะวันโวยวาย ใครคนหนึ่งในกลุ่มก็หันมาตะโกนตอบ

“อย่างแกมันไม่เหมาะกับเพลงนั้นว่ะไอ้ตะวัน เกิร์ลลีเบอร์รีมัน

ดูดีไปสำหรับแก นี่ๆๆ ของแกต้องเพลงนี้เว้ย!” หญิงสาวร่างท้วมผิวขาว

ละมุนพูดจบ เสียงดนตรีหมอลำเพลง ‘ดาวมหา’ ลัย’ ก็ดังขึ้นพร้อมกับ

เสียงเฮของเพื่อนๆ ที่นั่งฉลองกันอยู่ตามโต๊ะญี่ปุ่นที่ทำจากไม้ไผ่ในแพ

“โห...โคตร - กลั่น - แกล้ง” ปานตะวันพูดใส่ไมโครโฟนช้าๆ

ชัดถ้อยชัดคำ ก่อนที่เสียงดังหวะเพลงหมอลำจะเริ่มเร้าใจขึ้นเรื่อยๆ จน

เธอต้องยกมือขึ้นปิดหน้าแล้วพูดต่อออกมา “มันไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของ

ตะวัน ตะวันรับไม่ได้ ตะวันรับม่ายด้าย...”

ปานตะวันยื่นมือไปทางกลุ่มเพื่อนที่คุมเครื่องเสียงเหมือนทำ

สัญญาณจราจรบอกรถให้หยุด ทว่ากลับเซิ้งหมอลำไปตามดังหวะอย่าง

ไม่เกรงใจใคร เล่นเอาเพื่อนๆ ที่นั่งฉลองอยู่ช้างล่างถึงกับหัวเราะออกมา

ทุกคนในเอกการสอนภาษาอังกฤษต่างรู้ดีว่า นางสาวปานตะวัน คิริอัน-

ตรา เป็นพวกกล้าแสดงออก ติงต๊อง บ้าๆ บอๆ ยิ่งเมายิ่งคึก ยิ่งไม่รู้จัก

อาย และก่อนขึ้นไปร้องเพลงเกิร์ลลีเบอร์รีนั้นเธอก็ดื่มไปพอสมควร

ทีเดียว

ซานโซเน่ถึงกับอึ้งเมื่อเห็นนางฟ้าตรงหน้าทำอะไรเหนือ

ความคาดหมาย ท่าเต้นประกอบเพลงหมอลำของเธอน่าเกลียดสุดจะ

บรรยาย เขาไม่คิดว่าคนสวยๆ จะทำอะไรน่าเกลียดๆ แบบนี้ได้ แต่อย่าง

ที่ใครๆ พูดกันไว้ ‘คนสวยทำอะไรก็ไม่น่าเกลียด’ หลังจากที่หายตะลึง

ชายหนุ่มก็หัวเราะพรืดพลางลั่นศีรษะช้าๆ

ทำไปได้...

ชานโซเน่แอบถ่ายภาพสาวสวยเซิ้งหมอลำเอาไว้อย่างนึกขัน

จะว่าชื่นชมก็ไม่ใช่ ประทับใจก็ไม่เชิง แต่เขารู้สึกว่าเธอทำอะไรน่าเกลียดๆ แบบนี้ก็ดูน่ารักดี เหมือนไม่เสแสร้ง มีเอกลักษณ์เป็นตัวของตัวเอง

จวบจนกระทั่งเขาเห็นเพื่อนของหญิงสาวส่งขวดเบียร์ไปบนเวทีแล้วเธอ

 

ก็รับไปดื่มอย่างไม่เกรงใจ ภาพความน่ารักของหญิงสาวก็ถูกลบคะแนน

ลงกึ่งหนึ่ง ชานโซเน่ไม่ชอบผู้หญิงดื่มเหล้า ทว่าครู่เดียวเท่านั้นเขาก็

ฉุกคิดได้ว่าวันนี้เป็นวันส่งท้ายปีเก่า คงไม่แปลกถ้าหากใครๆ อยากจะ

ดื่มเหล้าเพื่อเฉลิมฉลองกัน เธออาจไม่ได้ดื่มเป็นกิจวัตรประจำวันเหมือน

อย่างนิโคล่าก็ได้

ชายหนุ่มหวนคิดถึงอดีตภรรยาที่เป็นนักเที่ยวกลางคืน เธอชอบ

งานสังสรรค์ ตรงข้ามกับเขาที่ชอบพักผ่อนอยู่กับบ้านหรอไม่ก็ออกไป

ปิกนิกชมธรรมชาติมากกว่า ด้วยเหตุนี้เองนิโคล่าจึงไม่สามารถอยู่กิน

กับเขาได้นาน แต่งงานกันแค่ปีกว่าๆ ก็แยกทาง ทุกวันนี้เธอมีคนรักใหม่

เป็นคนที่เข้ากับเธอได้ในทุกๆ อย่าง ผิดกับเขาที่ไม่สามารถเปิดใจคบ

ใครอย่างจริงจังได้อีก ความรักที่เขาเคยบูชามันแตกสลายไปกับอากาศ

ตั้งแต่วันที่นิโคล่าเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป้าถ้าวออกจากบ้านไป

ไม่น่าเชื่อเลยว่าประตูหัวใจของเขาจะเปิดออกอีกครั้งเพราะ

สาวไทยหน้าหวานที่เพิ่งพบหน้ากัน

เสียงเพลงหมอลำจบลง ปานตะวันก็ก้าวลงมาสังสรรค์กับ

เพื่อนๆ ด้านล่างเวที พูดคุยหัวเราะสนุกสนาน ชานโซเน่ยังคงถ่ายภาพ

ของหญิงสาวไม่ขาด รู้สึกว่ารอยยิ้มหวานๆ ของเธอเขย่าฝุ่นละอองแห่ง

ความเจ็บปวดที่เกาะกุมอยู่รอบๆ หัวใจของเขาให้หลุดกระเด็นออกไป

เขาปรารถนาจะเริ่มด้นความสัมพันธ์กับเธอ แต่ในเวลาเดียวกันก็อด

กังวลไม่ได้ว่าอาจต้องพานพบกับความผิดหวังซ้ำสองเพราะเธอเป็น

สาวสวย...สวยจนเขากังวลว่าเธอจะไม่ชายตามองพ่อม่ายลูกติดอย่างเขา

 ระหว่างนั้นเอง เพื่อนชายของปานตะวันคนหนึ่งในงานปาร์ตี้ก็

สลับขึ้นไปร้องเพลงลูกทุ่งยอดฮิตที่ชานโซเน่ฟังไม่ออกแต่ก็รู้สึกว่า

ทำนองเพราะดี

“ตอนเมียไม่มีทำไม่ไม่เจอ...,ให้พี่ต้องเพ้อ รักเธอเข้าเต็มอุรา โอ้ กามเทพ เสียบศรเข้าแล้วลิหนา น้องจ๊ะน้องจำ พี่มารักเจ้าหมดใจ”

ชานโซเน่ยังคงเพลินอยู่กับการถ่ายรูปสาวสวยชาวไทย หลังจาก

แยกทางกับนิโคล่า เขาไม่เคยถูกใจผู้หญิงคนไหนเท่านี้มาก่อนในชีวิต

อันที่จริงเธอมีเสน่ห์ยั่วยวนใจเขามากกว่านิโคล่าเสียอีก คงเพราะเธอมี

ผิวขาวเนียนแบบสาวเอเชีย มีดวงตากลมโตน่าค้นหาแบบที่เขาไม่ค่อย

พบเห็นบ่อยนักในอิตาลี รูปร่างแบบบางน่าทะนุถนอม ผิดกับนิโคล่า

ที่สูงเพรียวโดดเด่น สวยเฉี่ยวตามสไตล์นางแบบ ตอนแรกเขาก็รู้สึกว่า

นิโคล่าเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุด เขาหลงรักนิโคล่าตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นเธอ

บนปกนิตยสารฉบับหนึ่ง และไม่คาดฝันว่าจะไค้พบเธอมาชมเกมการ

แข่งขันฟุตบอลนัดสำคัญของสโมสรที่เขาเคยเป็นผู้จัดการทีม

ครั้งแรกที่พบกันนั้น สายตาของนิโคล่าไม่ไค้ปิดบังลักนิดว่ามี

ความสนใจจะเริ่มต้นความสัมพันธ์กับเขา ชานโซเน่รู้สึกเหมือนฝัน เขา

ไม่รีรอที่จะทำความรู้จักกับเธอ และขอเธอแต่งงานในสามเดือนต่อมา

ตอนนี้เขายอมรับกับตัวเองว่าตัดสินใจง่ายเกินไป รักเร็ว รักแรง ไม่รู้จัก

เรียนรู้นิสัยใจคอกันให้ดีเสียก่อน สุดท้ายชีวิตคู่ถึงไค้จบลงด้วยการ

เลิกรา

แต่ชานโซเน่เพิ่งค้นพบความจริงเมือไม1กี่นาทีก่อนหน้านี้เองว่า

ลึกๆ ของเขาไม่ได้ชอบผู้หญิงสูงเพรียวสวยเฉี่ยวแบบนิโคล่าเท่าไรนัก

ผู้หญิงตัวเล็กๆ ตาโต ฉบับกระเป้าแบบนี้ต่างหากที่มีเสน่ห์น่าค้นหา

“สิบ เก้า แปด เจ็ด...” เสียงนับถอยหลังพร้อมใจกันจังขึ้นจาก

ทั่วทุกสารทิศ ชานโซเน่จึงเพิ่งหลุดออกจากบ่วงเสน่หาของนางฟ้า เขา

มัวถ่ายรูปเธอจนลืมเวลาไปเลย

ตอนนี้เห็นเธอยืนถือโคมแบบที่ลอยอยู่บนอากาศเรียงแถวหน้า กระดานกับเพื่อนๆ บนโคมแต่ละใบพ่นสเปรย์สีดำเป็นตัวอักษรคำว่า

 ‘Edu - Eng’ เอาไว้ใบละหนึ่งตัวอักษร นำมาผูกเรียงร้อยต่อกัน โดยที่

หญิงสาวกับเพื่อนๆ ช่วยกันถือแล้วจุดไฟข้างใน ก่อนจะปล่อยให้มัน

ลอยขึ้นฟ้าเป็นพวงติดกันไปตอนที่นับถอยหลังถึงวินาทีสุดท้ายพอดี

“สาม สอง หนึ่ง...แฮปปีนิวเยียร์!”

เสียงเฮดังขึ้นจากทั่วทุกสารทิศ พร้อมดอกไม้ไฟมากมายที่ถูกจุด

ขึ้นบนฟ้าแล้วแตกกระจายออกมาเป็นสีสันต่างๆ สวยงามละลานตาไป

หมด นางฟ้าของชานโซเน่ยืนปรบมือ หัวเราะอย่างมีความสุขเมื่อเห็น

โคมที่ตนเองปล่อยขึ้นฟ้าไปกับเพื่อนๆ ลอยละลิ่วไปอย่างสวยงาม

ท่ามกลางแผ่นฟ้าสีดำที่มีสีสันสดใสของดอกไม้ไฟประดับเอาไว้ โดดเด่น

กว่าโคมใบอื่นๆ ที่ลอยอยู่อย่างโดดเดี่ยว ชานโซเน่ไม่รอช้าที่จะแอบถ่าย

ภาพเธอเอาไว้อีกหลายใบ เขาชอบเวลาเธอยิ้มและหัวเราะที่สุด ทว่า

ระหว่างกำลังเพลินอยู่กับการถ่ายรูปสาวสวย มือหนาของใครคนหนึ่ง

ก็เดินมาโอบลงตรงไหล่ของชานโซเน่

“ไง”

ชานโซเน่ละสายตาจากกล้องก็เห็นเป็นเพื่อนรักของเขานั่นเอง

สเตฟาโน่ส่งเบียร์ให้เขากระป้องหนึ่งพร้อมกล่าวสวัสดีปีใหม่เป็นภาษา

อิตาลี

“บวน อันโน่” ชานโซเน่กล่าวตอบพร้อมยิ้ม เขาละมือจากกล้อง

ถ่ายรูปคู่ใจ ปล่อยให้ห้อยไว้ที่คอแล้วรับกระป้องเบียร์มาเปิดดื่ม

“สนใจเธอหรือ”

“นายหมายถึงใคร?” ชานโซเน่ทวนถามเสียงเรียบ ขณะที่

สเตฟาโน่ชำเลืองไปยังปานตะวันที่ยังฉลองปีใหม่อยู่กับเพื่อนๆ ของเธอ

บนแพไม้ไผ่ริมนํ้า

“ก็เธอไง ฉันเห็นนะว่าเมื่อครู่นายมองเธอตาเป็นมัน”

“ขนาดนั้นเชียว?”

“ยิ่งกว่านั้นอีก สายตานายแทบจะกลืนเธอเข้าไปทั้งตัวอยู่แล้วนี่”

สเตฟาโน่เอาศอกกระทุ้งเพื่อนเบาๆ “ติดต่อให้เอาไหม”

“ไร้สาระน่า” ชานโซเน่ดัดบท เขาถูกใจสาวสวยคนนั้นมากก็จริง

แต่อีกใจกลับกังวลเมื่อนึกถึงอดีตรักอันขมขื่นจนไม่มีความกล้าพอจะ

เริ่มต้นใหม่กับใครโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนที่เพิ่งพบหน้ากันครั้งแรก เธอ

อาจจะเป็นพวกสวยแต่รูปจูบไม่หอมเหมือนนิโคล่าก็ไต้ อีกอย่าง

เขาแค่มาพักผ่อนที่เมืองไทยสองสามวัน ประเดี๋ยวก็ต้องกลับอิตาลีแล้ว คงไม่มี

โอกาสไต้พบเธอหรือทำความรู้จักกับเธอให้ลึกซึ้งอย่างที่ต้องการ

“นายไม่ต้องช่วยนลินต้อนรับลูกค้าหรือไง” ชานโซเน่เปลี่ยนเรื่อง

ส่วนทางอดีตนักฟุตบอลหนุ่มเมื่อเห็นว่ายุไม่ขึ้นก็คล้อยตามนํ้าไป

“ก็เห็นว่านายนั่งอยู่คนเดียว ฉันเลยปลีกตัวเอาเบียร์มาให้ เป็น ไงบ้าง ถนนคนเดิน”

“ก็สมชื่อของมันดี” ชานโซเนิกล่าวพร้อมยิ้มเมื่อนึกถึงถนนที่เต็ม

ไปด้วยร้านขายของที่ระลึกขนาบสองข้างทาง ผู้คนพลุกพล่านจนแทบ

จะอัดกันเป็นปลากระปอง แต่ถึงจะแออัดไปหน่อย ทว่าอากาศเย็นๆ ใน

ช่วงปีใหม่ก็ไม1ไต้ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดนัก ทั้งยังอารมณ์ดีเป็นพิเศษกับ

การถ่ายภาพของที่ระลึกแปลกๆ ในอำเภอปายไปอวดคาร์โล ลูกชาย

วัยแปดขวบของเขา

“ฉันดีใจที่นายชอบ ว่างๆ ชวนเจ้าตัวเล็กมาเที่ยวด้วยสิ”

“หมอนั่นต้องอยากมาแน่” ชานโซเน่นั่นใจ เขารู้ว่าคาร์โลมีรสนิยม พลายอย่างคล้ายคลึงกับเขา เช่น การเที่ยวชมธรรมชาติ การถ่ายภาพ

การเล่นฟุตบอล ฯลฯ คาร์โลไม่ชอบงานลังสรรค์ไม่มีอะไรเหมือน

นิโคล่าเลยลักอย่างนอกจากเค้าโครงหน้าที่ค่อนไปทางมารดามากกว่า

“ถ้ามาเมื่อไรก็โทร. บอกฉันไค้ตลอด 24 ชั่วโมง” สเตฟาโน่พูด

พลางหันไปมองภรรยาที่กำลังง่วนอยู่กับการชงเครื่องดื่มให้ลูกค้าที่บาร์

เหล้าริมนํ้า “แต่ตอนนี้เห็นทีว่าฉันต้องกลับไปช่วยนลินก่อนแล้ว สนใจ

ไปนั่งด้วยกันที่บาร์ไหมล่ะ”

สเตฟาโน่หันกลับมาถาม ชานโซเน่ก็ยิ้มกว้าง

“ตามสบายเถอะ ฉันว่าถ่ายรูปต่ออีกลักพักก็จะเข้านอน” ว่าแล้ว

ชานโซเน่ก็ล้อเลียนประโยคที1เพื่อนรักของเขาเคยกล่าวผ่านทางโทรศัพท์

 

(โปรดติดตามต่อในฉบับเต็ม)


รีวิว (0)


สินค้าที่ใกล้เคียง (96 รายการ)

www.batorastore.com © 2021