Black Heart ผมโสดครับ... โปรดรับผิดชอบด้วย (ชุด blacklist)

Black Heart ผมโสดครับ... โปรดรับผิดชอบด้วย (ชุด blacklist)

1 รีวิว  1 รีวิว    
รหัสสินค้า: 9786160610280
ผู้แต่ง: ปุยฝ้าย
มีสินค้าในสต็อค
ราคา: 139.00 บาท 111.20 บาท
ประหยัด: 27.80 บาท ( 20.00% )

เนื้อหาบางส่วน

นิยายของกลุ่ม Blacklist

‘ความเลวไม่มี ความดีไม่ปรากฏ’

 

Pretitle : Intro to BL’s Critical

 

โรงพัก

บ้าที่สุด ทำไมทุกครั้งที่ฉันคิดจะทำความผิด มันจะต้องจบลงด้วยความซวยแบบนี้ทุกครั้งเลยนะเนี่ย

นี่เป็นครั้งแรก (ย้ำว่าครั้งแรก! ฮือๆ) ที่ฉันทนแรงรบเร้าของพวกเพื่อนๆ ไม่ไหวเลยตัดสินใจปีนรั้วหอพักโรงเรียนออกมาลั้ลลาที่ผับย่านทองหล่อ จนกระทั่งถูกตำรวจรวบตัวมาโรงพักพร้อมกับพวกเพื่อนๆ ที่มาด้วยกันโทษฐานอายุไม่ถึงยี่สิบปีแต่ริอ่านจะเข้าผับ

พวกเพื่อนๆ บอกว่าปกติตำรวจไม่เคยมาสุ่มตรวจผับนี้เลย แต่พอวันนี้มีฉันมาด้วยเท่านั้นแหละ ตำรวจก็มาสุ่มตรวจที่ผับนี้ทันที ฮือๆ

ฉันเงยหน้าสบตากับตำรวจนายหนึ่งที่เดินมากราดมองพวกเราที่ถูกจับ (รวมฉันอยู่ในนั้นด้วย แงๆ) จากนั้นเขาก็เริ่มอธิบายขั้นตอนและเงื่อนไขในการปล่อยตัวออกจากโรงพัก

พวกเพื่อนๆ ของฉันรีบโทรหาที่บ้านกันให้ควั่กเพื่อให้ผู้ปกครองมาเสียค่าปรับและรับกลับบ้านตามคำแนะนำของคุณตำรวจ

ระหว่างนั้นเอง...ตำรวจยศผู้หมวดนายหนึ่งก็เดินมากระซิบอะไรบางอย่าง ก่อนที่ฉันจะเดินตามเขาไปที่โต๊ะทำงานภายในห้องสอบสวน

 

ฉันยกหูโทรศัพท์ที่โต๊ะทำงานของผู้หมวดนายนั้นขึ้นมาแนบหู แล้วก็ต้องดึงมันออกห่างจากหูของฉันโดยเร็ว!

เสียงกัมปนาทของพ่อที่มาตามสายโทรศัพท์ดังสนั่นเลื่อนลั่นไปทั่วโรงพักจนกระดูกค้อน ทั่ง โกลนในหูฉันแทบจะแหลกละเอียด

(แกกลัวฉันจะมีความสุขมากเกินไปใช่มั้ยไลลา)

O[]O!!

เฮือก!!

อะไรของพ่อเนี่ย!!! เบาๆ หน่อยได้มั้ย หูหนูจะแตกอยู่แล้ว

(อย่าบังอาจเรียกฉันว่าพ่อ ตราบใดที่ขาแกยังเหยียบอยู่ในเขตโรงพัก อยากให้คนเขารู้นักหรือไงว่าฉันมีลูกไม่เอาไหนอย่างแก)

“T^T”

(แกนี่มัน...งามหน้าจริงๆ! นี่ใจคอแกจะเกิดมาเพื่อสร้างความอับอายให้ฉันไปจนตายเลยใช่มั้ย!)

“หนูไม่พูดกับพ่อแล้ว!!!”

(ไลลา! ไล...)

โครม!

ฉันกระแทกหูโทรศัพท์ลงกับแป้นอย่างเดือดาลไม่แพ้กัน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นและจิกตามองผู้หมวดนายนั้นพลางส่งยิ้มหวานอาบยาพิษไปให้

“หมวดคงรู้ใช่มั้ยคะว่าควรจะทำยังไงกับเรื่องนี้”

“คือว่า...คุณหนูไลลาครับ ท่านผู้การสั่งเอาไว้ว่า...ให้ผมดำเนินการกับคุณหนู...ตามกฏระเบียบบังคับ”

“หมวดควรรู้อะไรไว้อย่างนึงนะคะ ช่วงนี้...ความอดทนของฉัน...มันค่อนข้าง ‘ต่ำ’ ^^!” รอยยิ้มอาบยาพิษของฉันทำให้ผู้หมวดได้แต่อึกๆ อักเพราะกลัวฉันจะอาละวาด

หึๆๆๆ คราวก่อนตอนที่ฉันแอบเอารถของพ่อออกมาขับด้วยความเร็วเกินกฏหมายกำหนด ซ้ำยังไม่มีใบขับขี่อีกจนถูกจับและต้องมาเสียค่าปรับที่โรงพัก ฉันก็เคยแผลงฤทธิ์ไปแล้วหนหนึ่งจนโรงพักเกือบแตก พ่อดุฉันพอเป็นพิธีและขู่นั่นขู่นี่สารพัด แต่สุดท้ายก็ไม่กล้าทำอะไรฉันอย่างที่ปากขู่เอาไว้

ระหว่างที่ผู้หมวดกำลังลังเลว่าควรจะทำยังไงกับฉันต่อไปดี ฉันก็เหลือบไปเห็นนัทธี ผู้ชายที่ฉันเคยแอบปิ๊งตอนไปเรียนกวดวิชาเมื่อเทอมที่แล้วและบังเอิญได้นั่งติดกันกับเขากำลังเดินเข้ามาในโรงพัก

นัทธีเป็นนักเรียนห้องควีนและโรงเรียนมัธยมปลายเอกอนันต์ เป็นนักกีฬาของโรงเรียน แถมยังเป็นนายแบบโฆษณา และตอนนี้ก็มีผลงานละครซิตคอมที่กำลังดังอยู่อีกด้วย...

หล่อ เรียนดี กีฬาเด่น และมีชื่อเสียง

ผู้ชายแบบนี้แหละที่คู่ควรกับคุณหนูไลลาผู้สูงส่ง สวย และรวยมากกกอย่างฉัน แต่ปัญหาคือ...เขาปฏิเสธฉัน!!!

ฉันรีบหันไปส่องดูเงารางๆ ของตัวเองกับประตูกระจก ผมเผ้าฉันตอนนี้กระเซอะกระเซิงอย่างกับรังนกนางแอ่น

ไม่ได้! จะให้นัทธีมาเห็นฉันในสภาพแบบนี้ไม่ได้เป็นอันขาด

ว่าแล้วก็รีบมุดลงไปหลบใต้ตะทำงานของอีตาผู้หมวดอย่างรวดเร็ว

จะว่าไปฉันยังแค้นใจเขาไม่หายที่กล้ามาโกหกฉันด้วยการบอกว่าเขามีคนที่ชอบอยู่แล้วทั้งๆ ที่ก็ไม่เห็นจะมีข่าวว่าเขากำลังคบกับผู้หญิงคนไหนเป็นพิเศษ...

ถึงฉันจะไม่ได้คิดหวังให้เขามาชอบฉันแล้ว แต่ก็ไม่อยากให้เขามาเจอฉันในสภาพผมเผ้ากระเซอะกระเซิงเพราะถูกควบคุมตัวขึ้นท้ายรถกระบะ (รถตำรวจ) จนหัวฟูเป็นตุ๊กกี้เวอร์ชั่นก่อนจะใช้ซันซิลแบบนี้หรอกนะ

“เอ่อ คุณหนุครับ นั่นคุณหนูทำอะไร ทำไมถึง...ลงไปแอบอยู่ใต้โต๊ะแบบนั้น”

“หุบปากไปเลยนะ! เงยหน้าขึ้นเร็วๆ เข้า อย่าให้มีพิรุธ คอยดูเถอะ ถ้ามีใครเห็นฉันอยู่ใต้โต๊ะนี่ล่ะก็ คนแรกที่ฉันจะกรี๊ดใส่หน้าคือหมวด!”

“ครับ คุณหนู TxT”

“ดีมากหมวด ^^!” (ยิ้มเย็นเรียบ)

หึๆ ขึ้นชื่อว่าผู้ใต้บังคับบัญชา (ของพ่อ) ยังไงเขาก็ต้องเกรงใจฉันซึ่งเป็นลูกสาวสุดที่รัก (?) ของเจ้านายตัวเองไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัยของหน้าที่การงาน

ว่าแต่...โต๊ะนี่ทำไมมันแคบนักนะ >O<!

 

ระหว่างนั้นฉันก็แอบมองลอดผ่านใต้โต๊ะ นัทธีเดินหายเข้าในห้องสอบสวนอีกห้องแล้ว ว่าแต่...เขามาทำอะไรที่โรงพักตอนดึกดื่นคำมืดแบบนี้กันนะ

เสียงฝีเท้าของคนที่เข้ามาใหม่ทำให้ฉันละสายตาจากนัทธีที่เดินหายไปแล้ว และพบว่า...เป็นใครบางคนที่ฉันรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน

ฉันพยายามจะตะแคงหน้ามองลองช่องใต้โต๊ะออกไปเพื่อส่องดูให้ชัดๆ ว่าเขาคนนั้นคือใคร

บ้าที่สุดเลย!!! ทำไมคุณหนูไลลาผู้สูงส่งอย่างฉันจะต้องมามุดอยู่ใต้โต๊ะทำงานลูกน้องพ่อแบบนี้ด้วยนะเนี่ย ฮือๆ (บ่นแต่ก็ยังทำ =[]=)

“ว่ายังไงบรรทัด ได้เรื่องอะไรมาบ้างมั้ย” เสียงอีตาหมวดทำให้ฉันบรรลุในทันที

พวกแบล็กลิสต์

พูดถึงกลุ่มแบล็กลิสต์ พวกนักเรียนที่โรงเรียนฉัน (โรงเรียนประจำหญิงล้วน) คลั่งไคล้ (ในความเลว) ถึงขั้นมีบางคนเอารูปของพวกเขามาทำเป็นพวงกุญแจห้อยโทรศัพท์อันเท่าหางกระรอกแล้วเดินถืออวดไปทั่วโรงเรียนอย่างภาคภูมิใจที่ได้เป็นติ่งแบล็กลิสต์

พวกเพื่อนๆ ของฉันแต่ละคนคลั่งไคล้พวกเขาถึงขั้นทำแฟ้มประวัติกลุ่มแบล็กลิสต์ มีรายละเอียดทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับพวกเขา ไม่เว้นแม้กระทั่งประวัติส่วนตัวเชิงลึกของแฟนสาวของเหล่าสมาชิกแบล็กลิสต์แต่ละคน เป็นเหตุให้คนที่ไม่เคยนึกอยากรู้เรื่องราวอะไรเกี่ยวกับพวกเขาพลอยรู้เรื่องพวกนี้ไปด้วยซะงั้น

สโลแกน ‘ความเลวมากมี ความดีไม่ปรากฏ’ ของพวกเขาทำเอาพวกผู้หญิงกรี๊ดแล้วกรี๊ดอีกจนหลอดเสียงแทบกระดอนออกมาทางปาก

จะว่าไป...บรรทัดตัวจริงนี่ก็แอบหล่อกว่าในรูปเยอะเหมือนกันนะเนี่ย ถึงแม้ว่าท่าทางจะดูเรียบๆ ซื่อๆ ไปหน่อยก็เถอะ

เพราะหน้าตาใสเด้งเหมือนบั้นท้ายเด็กแบบนี้สินะ ถึงได้เป็นสเป็กของใครต่อใครเขาไปทั่ว เฮอะ!

ช่างเถอะ! จะเป็นเพราะออร่าความหล่อใสอะไรของเขาก็ช่าง ฉันไม่เห็นอยากจะสน!

“ทุกอย่างอยู่ในแฟ้มนี่แล้วครับพี่หมวด” เสียงทุ้มๆ นั่นทำให้ฉันจำต้องมุดหน้าลงต่ำกว่าเดิมเพื่อมองลอดช่องออกไปแอบดูแฟ้มที่ว่านั้นด้วยความอยากรู้อยากเห็น

แฟ้ม?

แฟ้มอะไร แล้วทำไมต้องเอามาให้ผู้หมวดที่โรงพักด้วยตัวเองแบบนี้ แถมยังมาซะดึกดื่นมืดค่ำอีกต่างหาก

“...”

“ข้างนอกนั่น...มีอะไรกันเหรอครับ” เขาถามเสียงเนิบพลางหันไปมองที่ห้องโถงกลางซึ่งมีพวกเพื่อนๆ ของฉันและคนอื่นๆ ที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับฉันอออยู่เต็มไปหมด

“พอดีเราเพิ่งไปจับพวกเด็กอายุต่ำกว่ายี่สิบมาจากผับน่ะ”

เขานิ่งไปพักใหญ่ สายตาจับจ้องไปที่ห้องโถงกลางก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ

“รู้สึกว่าในนั้นจะมีคนของผมอยู่ด้วย ถ้ายังไงผมขอใช้ตำแหน่งสารวัตรนักเรียนพาตัวกลับแล้วกันนะครับ พอดีว่าไอ้เจ้านั่นมันเพิ่งเข้ามาใหม่ เราเลยออกบัตรสารวัตรนักเรียนให้มันไม่ทัน”

“เอาเลยๆ เธอไปบอกร้อยเวรเอาแล้วกัน อย่าลืมยื่นบัตรสารวัตรนักเรียนระดับสูงของเธอให้เขาดูด้วยล่ะ เขาจะได้ไม่งง”

บัตรสารวัตรนักเรียนระดับสูง?

O[]O?

ขอบคุณครับพี่หมวด

พวกแบล็กลิสต์...

เป็นสารวัตรนักเรียน..อย่างงั้นเหรอ!!!!

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย

มิน่าล่ะ เขาถึงต้องแอบแวะมาส่งแฟ้มเบาะแสให้กับตำรวจตอนดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้...

จากนั้นไม่นานฉันก็เห็นบรรทัด นัทธี และผู้ชายอีกคนหนึ่งซึ่งคาดว่าน่าจะเป็นคนที่บรรทัดบอกว่าเป็นทีมเดียวกันกับเขาที่เพิ่งรับเข้ามาใหม่เดินออกไปด้วยกัน

เป็นไปได้มั้ยว่านัทธีเองก็เป็น...สารวัตรนักเรียนเหมือนกับบรรทัดและเป็นไปได้ว่าพวกเขาสองคนอาจจะเป็น...

กรี๊ดดด ไม่นะ! จะเป็นแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด

ฉัน! ไม่! ยอมมม!!! (โกรธจนพื้นโรงพักจะสะเทือนได้อยู่แล้ว)

ฉันรีบมุดออกมาจากใต้โต๊ะอย่างรวดเร็วเพื่อตามพวกเขาไปในขณะที่อีตาหมวดนั่นพยายามจะเรียกฉันให้กลับมาให้ปากคำเพื่อลงบันทึกประจำวันตามระเบียบของโรงพัก แต่มีหรือที่ฉันจะสน มีปัญหาอะไรก็ไปตามเคลียร์เอากับพ่อฉันเองแล้วกันจ้า บ๊ายบายยย นั่น! พวกเขาสามคนเดินตรงไปที่รถคันหนึ่งโดยบรรทัดรับหน้าที่เป็นคนขับ

พวกเพื่อนๆ ที่นั่งอยู่ในห้องโถงกลางมองฉันด้วยสายตาประณามหยามเหยียดที่ฉันใช้ตำแหน่งลูกสาวผู้บังคับกาตำรวจเผ่นเอาตัวรอดไปก่อนคนเดียวแบบนี้ แต่ฉันไม่มีเวลาจะอธิบายแล้วว่าเพราะอะไรฉันถึงต้องทิ้งพวกเขามาง่ายๆ แบบนี้

จริงๆ แล้วมันเป็นเพราะ...เรื่องของนัทธีกับตาทึ่มบรรทัดนั้นได้กลายเป็นวาระแห่งชาติสำหรับฉันไปแล้วยังไงล่ะ (บ้าผู้ชายเบาๆ)

...

ฉันเปิดประตูรถแท็กซี่ที่วิ่งมาจอดส่งคนหน้าโรงพักพอดีและสั่งให้ลงโชเฟอร์ขับรถตามรถของบรรทัดไปด้วยใจจดจ่อ...

วันนี้ฉันจะต้องรู้ให้ได้ว่าข้อสันนิษฐานของฉันมัวชัวร์หรือมั่วนิ่มกันแน่!

“ตามรถคันนั้นไปอย่าให้พลาดนะลุง” ฉันสั่งลุงโชเฟอร์เสียงร้อนรน พร้อมกับยื่นแบงก์พันไปให้เพื่อตัดรำคาญหลังจากที่เห็นตาลุงหันมามองฉันเหมือนไม่เห็นด้วยสักเท่าไหร่ที่เด็กผู้หญิงอย่างฉันจะมานั่งรถตามผู้ชายในยามวิกาลแบบนี้ “เร็วๆ เข้าสิลุง!!!”

ได้ผล ตาลุงโชเฟอร์รับแบงก์พันไปแบบงงๆ ก่อนจะออกรถทันที

 

เขาขับรถไปส่งผู้ชายที่เป็นลูกทีมก่อน จากนั้นจึงขับไปส่งนัทธีที่บ้าน...

ก่อนนัทธีจะลงจากรถ ฉันก็เห็นเขายื่นหน้าเข้าไปกระซิบอะไรบางอย่างกับบรรทัดด้วยท่าทางไม่น่าไว้วางใจอย่างบอกไม่ถูก นั่นยิ่งตอกย้ำข้อสันนิษฐานก่อนหน้านี้ของฉันเกี่ยวกับนัทธีให้กระจ่างชัดยิ่งขึ้น!

ที่แท้...มันเป็นอย่างนี้นี่เอง!

พวกเขาสองคน...เป็น...อย่างว่า! (ฮือๆๆ ฉันรับไม่ได้ และฉันจะไม่ทน!)

เพราะแบบนี้...นัทธีถึงได้ไปโผล่อยู่ที่โรงพักในยามวิกาล แถมเวลาไล่เลี่ยกับบรรทัด ซ้ำยังกลับออกมาพร้อมกัน เพราะแบบนี้...นัทธีเลยหวั่นไหวเพราะความใกล้ชิดจากการทำงานสารวัตรนักเรียนกับหมอนั่น

และเป็นเพราะแบบนี้...นัทธีถึงปฏิเสธฉันอย่างไร้เยื่อใย แถมบอกว่าเขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว พอฉันถามว่าคนที่เขาชอบอยู่ตอนนี้คือใคร เขาก็อึกๆ อักๆ ไม่ยอมบอกฉันตรงๆ เหมือนกลัวอะไรบางอย่าง ซึ่งตอนนั้นฉันดันหลงเข้าใจผิดคิดว่าจริงๆ แล้วเขายังไม่มีใครที่ชอบเป็นตัวเป็นตน แต่ไม่อยากเป็นแฟนกับฉันก็เลยโกหกไปก่อนเพื่อเอาตัวรอด

แสดงว่าข่าวก๊อสซิปดาราที่ลือกันตามเว็บไซต์ในอินเตอร์เน็ตว่านัทธีเป็นเกย์ก็ไม่ใช่แค่การนั่งเทียนเขียนอีกต่อไปแล้ว...

ตอนอ่านข่าวพวกนั้นฉันไม่เชื่อเลยสักนิดและแอบเถียงอยู่ในใจตลอดว่าเพราะเขายังไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนก็เลยถูกซุบซิบว่าเป็นชาวสีม่วงไปตามเรื่องตามราว

แต่ตอนนี้ฉันได้ประจักษ์แก่สายตาตัวเองแล้ว...

ว่าคนที่เขาชอบ...

คือสมาชิกแก๊งแบล็กลิสต์...อีตาบรรทัด ตรงดี!!!

แฟนสาว (???) คนสำคัญของเขา (กรี๊ดดดด!!!)

ความจริงที่กระแทกลงกลางใจฉันในวันนี้...

บอกได้เลยว่า...ฉัน!!! จะไม่ทน!!!

คุณหนูไลลาผุ้สูงส่งคนนี้แพ้ผู้หญิงด้วยกันยังพอกัดฟันทนได้

แต่ถ้าต้องมาแพ้ผู้ชายเสเพล (???) อย่างอีตาบรรทัดบรรลัยอะไรนี่...ฉันยอมไม่ได้เด็ดขาด!

ชิ! หมอนั่นมีอะไรดีกว่าฉันงั้นเหรอ นัทธีถึงได้กล้าปฏิเสธฉันแล้วเลือกผู้ชายด้วยกันอย่างอีตาสมาชิกหนึ่งในแบล็กสิต์นั่นอย่างไร้ซึ่งจรรยาบรรณแห่งการเป็นมนุษย์เพศชายแบบนี้

ไม่ว่าจะยังไง...เรื่องนี้ฉันไม่มีวันปล่อยผ่านเด็ดขาด

ใครที่ทำอะไรกับฉันเอาไว้จะต้องชดใช้!

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง...อีตานัทธีถั่วแระขึ้นรา! ที่บังอาจทำตัวไร้รสนิยมด้วยการปฏิเสธผู้หญิงสวยเพอร์เฟ็กต์ไร้ที่ติอย่างฉันแบบนั้น!

บรรทัด นัทธี

กรี๊ดดด ทำไมแม้แต่ชื่อก็ยังคล้องจองกันโดยบังเอิญได้ขนาดนี้ ‘บรรทัด นัทธี’ ‘บรรทัด นัทธี’ (ม่ายยยย!!! ฉัน! จะ! ไม่! ทน!)

งานนี้ฉันจะต้องจัดการกับพวกเขาสองคนให้ถึงที่สุด โทษฐานทำให้ฉันต้องสูญเสียความมั่นใจที่สะสมมาชั่วชีวิตไปภายในระยะเวลาอันสั้นแบบนี้

เอาล่ะ ทุกคนจงฟังทางนี้...

ชื่อของฉัน...

คุณหนู ‘ไลลา’ ผู้สูงส่ง (???) สวย (???) และรวยมาก!!! (???)

จงบันทึกลงในเซลล์สมองให้แม่นยำโดยพร้อมเพียง ปฏิบัติ!

 

(ติดตามอ่านต่อได้ในฉบับเต็ม)

รายละเอียด

อกหักดังเป๊าะว่าแย่แล้ว แต่การได้รู้ว่า ‘นัทธี’ผู้ชายที่ฉันชอบอยู่ชอบผู้ชายเหมือนกัน O_O! มันยิ่งทำให้ช้ำใจแบบที่สุดเลยค่า ฮือๆ แต่ ‘คุณหนูไลลา’ ผู้สูงส่ง สวย และรวยมากกกอย่างฉันจะไม่ยอมให้พวกเขาสมหวังกันแน่ และแผนการที่ฉันเตรียมจะเล่นงานนัทธีก็คือใช้คนที่เขาแอบชอบมาเป็นเครื่องมือ ‘นายบรรทัด’ หนุ่มปากหนักแห่งกลุ่มแบล็กลิสต์ไงล่ะ หึๆ บังอาจใช้ความหล่อของตัวเองมาเอาชนะความสวยใสของฉันเหรอยะ!!!
 
ได้เลย ในเมื่อนัทธีปฏิเสธรักฉันอย่างไร้เยื่อใยไปแล้ว ฉันก็จะใช้แผนการแย่งผู้ชายที่เขาชอบให้มาอยู่ใกล้ตัวซะเลย เพราะอย่าลืมว่าฉันนี่แหละบังเอิญได้ไปล่วงรู้ความลับสำคัญของแก๊งแบล็กลิสต์มาพอดี ^3^ ถ้าลองเอาเรื่องนี้ไปพูดข่มขู่ล่ะก็ พวกเขาจะต้องยอมส่งนายบรรทัดให้มาคอยอยู่ใกล้ชิดฉันอย่างว่าง่ายอยู่แล้ว โฮะๆ งานนี้อีตานัทธีได้อกแตกตายแน่!^O^

รีวิว (1)

เขียนรีวิว

phattaraporn | 1 รีวิว
14/08/2014

Black Heart ผมโสดครับ... โปรดรับผิดชอบด้วย สำหรับเรื่องนี้เป็นนิยายของพี่ปุยฝ้ายค่ะบอกเลยเรื่องนี้น่ารักมากๆปกติอ่านนิยายของพี่ปุยฝ้ายแทบทุกเรื่องนะก็มีบางเรื่องที่ไม่ได้อ่านฮ่าๆๆๆเราชอบนิยายของพี่ปุยฝ้ายนะพี่ปุยฝ้ายก็เป็นอีกคนที่เขียนนิยายค่อนข้างเป็นตัวของตัวเองอ่ะสังเกตได้จากพล็อตหลายๆเรื่องที่เคยอ่านมาค่ะเราอ่านนิยายของพี่ปุยฝ้ายแทบทุกเรื่องที่เราชอบพล็อตเรื่องแบบเรื่อง Black Heart ผมโสดครับ... โปรดรับผิดชอบด้วยมากกว่ามีความรู้สึกว่าเนื้อเรื่องมันน่ารักดีอ่ะตัวละครคาแร็กเตอร์เด่นดีอย่างเรื่องนี้นางเอกเป็นคุณหนูไลลาที่ดูเอาแต่ใจอ่ะน่ารักดีค่ะเราว่าสมมุติว่าถ้าคุณหนูไลลาเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้เนื้อเรื่องก็คงไม่มีสีสันอ่านพล็อตเรื่องนี้ครั้งแรกนึกว่าคู่เกย์แต่อ่านพล็อตเรื่องนี้ก็พอจะเดาเนื้อเรื่องได้แหละแต่ไม่ค่อยแน่ใจตอนแรกเลยที่ก่อนจะมาอ่านจริงๆสำหรับเรื่องนี้เราชอบพระเอกนะบรรทัดเราว่าตัวละครตัวนี้เด่นดีบุคลิกเข้ากับชื่อเล่นมากๆแถมยังน่ารักด้วยชอบพระเอกกับนางเอกเลยน่ารักมากเป็นการจับคู่ที่สมน้ำสมเนื้อมากๆค่ะอ่านตอนแรกๆนี่หมันไส้นางเอกอ่ะดูร้ายแล้วก็แรงแบบว่าขัดใจมากๆพออ่านไปอ่านมาเนื้อเรื่องเริ่มเข้มข้นขึ้นก็เลยเริ่มชอบนางเอกเรื่องนี้บอกเลยว่าไม่ได้อ่านถือว่าพลาดมากค่ะเพราะเนื้อเรื่องสนุกสุดๆคาแร็กเตอร์บรรทัดน่ารักมากดูพูดตรงๆนางเอกก็แรงสุดๆเราว่าเป็นอะไรที่เหมาะอ่ะฮ่าๆๆๆแต่ตลกตอนเริ่มเรื่องแรกๆเลยอ่ะเราว่าดูนางเอกเป็นคนขี้เหวียงเอาแต่ใจไปหมดอ่ะเหมือนโนพระเอกมาปราบยังไงยังงั้นเลยจะพูดอะไรนี่โดนใจคนอ่านสุดๆชอบมากค่ะแต่เสียดายนะที่เรื่องนี้เล่มบางไปหน่อยพี่ปุยฝ้ายทำไมชอบแต่งนิยายเล่มบางสังเกตหลายเรื่องแล้วฮ่าๆๆๆนิยายของพี่ปุนฝ้ายมีแต่เล่มบางๆมันก็รู้สึกดีที่อ่านจบไวแต่รู้สึกแย่ตรงที่มาจบตอนกำลังฟินๆฮ่าๆๆๆแต่เรื่องนี้สนุกมากบอกเลยเป็นอีกเรื่องที่แนะนำนิยายของพี่ปุยฝ้ายอีกอย่างอ่านแปปเดียวจบด้วยเพราะเล่มบางฮ่าๆๆชอบสไตล์การดำเนินเรื่องของพี่ปุยฝ้ายค่ะใช้คำที่อ่านง่ายดีแล้วก็ดำเนินเรื่องไม่ค่อยงงเท่าไหร่คนที่ไม่เคยอ่านเรื่องนี้มาก่อนแล้วอ่านแต่พล็อตเรื่องจะเข้าใจว่าพระเอกเป็นเกย์อ่ะเพราะตอนแรกเราก็คิดงั้นแต่มาอ่านจริงๆแล้วมันไม่ใช่เด้อเนื้อเรื่องเล่มนี้เขาสนุกมากๆเลยปมบางเรื่องชอบเขียนแบบหลอกๆมาแต่เนื้อหาจริงๆสนุกมากค่ะเคยอ่านเรื่องนี้นานแล้วแหละอิอิ เพิ่งได้มารีวิวอ่ะค่ะ

สินค้าที่ใกล้เคียง (96 รายการ)

www.batorastore.com © 2017